طُغیـــان

 

چرا از محــــــرم خود درد خودرا                                  به اســــــــــــم آبرو پنهان نمودن

به خلوت هم حقیـــقت را به تلخی                                  در آئینــــــه به خود کتمان نمودن

تحمل با شکنجه لحظــــــــه ها را                                  چرا با کندن صــــــــد جان نمودن

چرا پیوســـــــــــته باید زندگی را                                  به کام دیگران آســـــــــان نمودن

به دست خود زنی بر ریشه تیشه                                  به بیرحمی به خود طغیان نمودن

بگندد آب اگـــــــــــــر یکجا بماند                                 چــــرا غم را به دل زندان نمودن

کجـــــــــا دردی بود درمان ندارد                                چرا پس غفلت از درمــان نمودن

چــو غم ریزی به دل فرقی ندارد                                به خانه دزد را مهمـــــان نمودن

به خود کردی ستم(رحمان)چه حاصل

که خود اینگونه ســــــرگردان نمودن

 

10/02/2015