مهمانی دیدار

 

به جشن رقص وشـوروساغرومی                  

صدای خنـــــــــــــده و فریاد و آهنگ

میان آنهمه هشیار و ســــــر مست                    

فقط من بودم و یک جســـــــم دلتنگ

 

نگاهم بود و آن نقشی کــــه هر جا                  

در آن مهمانی از چشـــــــــم تو دیدم

ســـــــکوتم بود و احساس عجیبی                    

که نقشش را به کاغذ می کشـــــــیدم

 

یکی گفتا به من شـــــاعر کجائی ؟                  

بگو حرفی ، بخوان شعری که مستیم

بیا لب تر کن از این می که امشب                  

همه خوش در کنـــــــــــار یار هستیم

 

بگو ، ما را ببـــــر با خود به رؤیا                  

به رؤیا های خوب عاشــــــــــــــقانه

مگر نا محرمی د رجمع ما هست ؟                  

کــــــــــــه از ما میگریزی این میانه

 

 خیال خلق شــــعری داری امشب؟                  

از این جمع و هزاران چشــــــــم زیبا

چه داری در سرامشب با سکوتت؟                  

کسی در جمع ما کم باشــــــــــد اینجا

 

ســـــــــــرم آهسته بالا رفت وگفتم                  

مرا با حال خود بگــــــذار ای دوست

مگیــــر از من خیال رویش امشب                  

شبی دست از سـرم بردار ای دوست

 

مگر هر شــــــاعری شعرش برای                  

دل آزرده حال دوســــــــــتان است ؟

مگر وقتیکه خود دریای درد است                  

برای درد این و آن زبان است ؟…..

 

مگـــــــــر باید به مستی های آنان                  

دهد هر شـــــــــعر شاعر لذتی چند ؟

مگر خود از تسلّی بی نیـــاز است                  

چرا خود نشنود ؟ یاران بگوینــــــــد

 

شما خوش در کنــــــــار یار… اما                  

ز خود پرسیده اید از درد شـــــاعر ؟

همه گرم از می و مست از نگاهی                  

چه غافل از نگاه ســـــــــــــرد شاعر

 

نمی دانیــــــــــد لبخنــــدم به لبها                  

فقط شــــــــــــــرط ادب را میرساند ؟

نگفتید از چه این لبخنــــــــد کوتاه                  

رســــــــــا تر از هزاران گریه ماند ؟

 

به رؤیا های من جای کسی نیست                  

بجز آنکس کـــــــه با او هر کسم من

به جز آن شاعری کز هر نگاهش                  

به دنیای غزلها میرســــــــــــــــم من

 

همان چشمی که از لطف نگاهش                    

برایم بیت آخر را ســــــــــُــــــــــرائید

به رؤیا های من نامحرم او نیست                    

وجودم اوست ، نا محرم شـُـــــــمائید

 

به مژگانش قسم هرجا که اونیست                  

مرا انگــــــــار چشمی، دیده ای نیست

مرا در این دل صــــــد پاره از غم                  

جز افکــــــــار ز هم پاشیده ای نیست

 

کسی را دوست میـــدارم که قلبش                  

ســـــــــرای عاطفه لبریز عشق است

 کسی کــه با نفس هایش گل یاس                  

عروس باغ عطر آمیـــــز عشق است

 

کسی کــــــه جای دست مهربانش                  

به دست ســـــــرد من خالیست امشب

هزاران صــــــــــــورت زیبا برایم                  

بجــــــــــــز نقش رُخ او نیست امشب

 

هماندم قطره ای از اشـک چشمم                    

درون جام می در دستم افتـــــــــــــــاد

دوباره نقش ســــــحر آمیز رویت                  

در آنجا گوشــــــــــۀ چشمی نشان داد

 

به نقش روی تو در جام گفتـــــــم                  

به شبهای ســـــــــیاهم ، ماه من باش

تو گرهمدرد من بودی،از این پس                  

چرا همـــــــدرد من ؟ همراه من باش

 

لبت آرام در نقش تو لرزیـد ……                    

گشــــــــــــــودی با هزاران ناز لب را

شنیدم از لبت گفتی که شـــــــاعر                  

برای دیدنم آغوش بگشــــــــــــــــــــا

 

2004 / 05 / 21