گستاخ

 

کجا باید بره اون بنـــــــــده ای کـــه          یه جوری از خودت گـــــــــــــــلایه داره

خودت می بینی کـــــــه نداره جز تو          تو هفتـــــــــــــــــــــــا آسمونم یه ستاره

کجا باید بره کسی کـــــــــــــــه داره          نه از مخلوق تو ؛ از تو گـــــــــــــــــلایه

می بینی از زمین و آســـــــمون غم          چه جوری رو ســــــــرش انداخته سایه

اگه گســـتاخم و حق نا شـــــــــناسم          بذار پای تمــــــــــــــــــــوم بی کسی هام

گــــــــــــلایه از تو کردن عین کفره          ازت چیـــــــــــــــز زیادی من  نمی خوام

خودت گفتـــی در خونت شب و روز          واســــــــه هر کس ز هر جا رونده بازه

با دست خالی بر گشــــــتم همیشـــه          اومــــــــــــــــــد رو درد من یه درد تازه

زبونم لال بشـــــــــه به دل نگیـــری          گمونم اســم من تو بنــــــــــده هات نیس

هزار بارم کــــــــــه یاد من نباشـــی          بازم میگم واســه من هیچکی جات نیس