ناشناس شب

  یتیمی گفت با مادر چرا شب ســـــــر نمیـــــــــاید           چرایکذّره ســــو سو زینهمه اختـــــــــر نمیاید سیاهی گشته چون رخت عزای آســــــمان امشب           چــــرا خورشــــــید از رخت عزایش در نمیاید چرا آن ناشناس شب کـــــــه نامش را نمیـــــدانم           ولی بود از هزاران آشـــــنا بهتـــــــــــر نمیاید صــــــــــدای…

ادامه

طُغیـــان

  چرا از محــــــرم خود درد خودرا                                  به اســــــــــــم آبرو پنهان نمودن به خلوت هم حقیـــقت را به تلخی                                  در آئینــــــه به خود کتمان نمودن تحمل با…

ادامه

خواب عاشقی

    هفت ســـــاله بودم که عاشق یار شدم                       خوب یادمــــه بد ج.ری گرفتار شدم یادم نمیــــــره چقدر برام تازگی داشت                      راس راستکی عاشق اولین بار شدم مادر زد و تو مدرسه اسمم رو نوشت          …

ادامه

جدائی

        نمیــــــــدانم گناه از کیست اینجا                کــــــه ما را اختیاری نیست اینجا    نمیــــــــــــدانم که با ما بندگانش                 خدا حرف حســابش چیست اینجا    نمیـــــــــــــدانم که بر پیشانی ما                 چـــه مُهر تهمت و…

ادامه

تشویش

  زندگی با همـــــــه سختی و غم و ریش گذشت               سخت بگذشت ولی با همــــــــــــــه سختیش گذشت در حقیقت همه آن سال و مه و آن شب و روز               چشـــــــــــم بر هم زدنی بود و بـــه تشویش گذشت اشـــــــکم از آتش ســــــــــــــوزان دلم می آید…

ادامه

غفلت

    با خفتــــــه چه گوئی کـــه چو بیدار نباشد                  گوشش به کسی نیز بدهکـــــار نباشــــد او را کـــــــــه بود غافل از الطـــــاف الهی                  ترسی به دلش زعاقبت کــــار نباشــــــد بیهوده لب خویش به هـــــر یاوه میــــازار            …

ادامه

طراوت باغ

    روئیـــــده گلی در این گلستان که مگو بر باغ دهــــــــد طراوت آنسان که مگو بویش ببـرد به لحظه ای هوش از سر مستند از او چنــــــــان هزاران که مگو پاینــــــــده بود دولت این بختِ بلنـــــد هر مشکلِ ما چنــــان شد آسان که مگو بر ما نبـــــود سعادت از این بهتـــــــر شرمنده ام از این همه احسـان که…

ادامه

عصیــــان

    یارب به بزرگی و جلال تو قســــــــــم                         بر ارج و شـــــــکوه بی زوال تو قسم بر آن نفسی کــــه میــدهی دم به دمم                         تا مهــــر تو هست در دلم نیست غمـم  پشتم شــــــده…

ادامه

نوروز و جنگ و خُرّمشهر

  سال دیگــــــر آمد و آغاز شـــــــد فصل بهار               فصل گل ، فصل ســفر، فصل محبّت، فصل کار فصل دیدار عزیزان، فصل تبریک و ســـرور               فصل ســــر سبزی بُستان فصــــل عطر گلعذار فصـــل بیرون راندن قهـر و عداوت ها ز دل          …

ادامه

گریه نکن

  شعری برای بیتا دختری از وطنم ….. وقتی آغاز سخن کرد با اشک بود….در صدایش صداقت و معصومیّت موج میزد…. آنچه از او سؤال میشد بدون لحظه ای تأمل همچنان با بُغض و هق هقِ شکسته جواب میداد……از ملامت ها و زخم زبان های خانۀ نامادری و سکوتِ پدر…… تا آنجا که دلم لرزید وقتی گفت بارها و…

ادامه