حرمت

  قلب تنــگم را عذاب لحظـــــــه کشت      جان به لب آمــــــــد قرار من برفت                             دست خود شــــستم ز جان خسته ام      تا از این کاشــــــــانه یار من برفت                                                         بار ها پرســــــیدم از خود کی؟ کجا؟     این ســـفر روزی به پایان میرســـد در عذاب انتظـارش تا ای خــــــــــدا      درد هجران کی به درمان میرســــد   چنـــــــــــــگ بر روح تب آلودم…

ادامه